درمان آسیب های مفصل با تزریق prp

درمان با PRP چگونه برای یک بیمار اجرا می شود؟

طول اجرای درمان با PRP کمتر از یک ساعت است و احتیاج به بستری در بیمارستان ندارد. در ابتدا از بیمار به اندازه ی ۱۰ میلی لیتر خون گرفته می¬شود. سپس با کمک دستگاهی پلاسمای غنی از پلاکت از سایر اجزای خون جدا می شود. پس از آن پزشک مواد آماده شده برای درمان را به محل آسیب که متورم، ملتهب و دردناک شده است تزریق می کند.

درمان با PRP همچنین ممکن است در طول عمل جراحی انجام شود. برای این کار همراه عمل جراحی، مواد PRP در بافت بیمار تزریق می شود. این کار می تواند باعث افزایش سرعت بهبود بیمار پس از عمل جراحی شود.

PRP چگونه در محل آسیب اثر می گذارد؟

پلاکت ها در محل آسیب از خود فاکتورهای رشد ترشح می کنند. وجود این فاکتورهای رشد برای ترمیم بافت الزامی است .

فاکتورهای رشد (بنفش و زرد) به گیرنده های سلولی مخصوص خود (آبی و سبز) که از دیواره سلولی بیرون زده اند چسبیده اند و سبب ساخت و سازهای درون سلولی می گردند. نمای عرضی این شکل نشان می دهد چگونه انتهای هر رسپتور در داخل سلول قرار می گیرد (ناحیه قرمز رنگ).

فاکتورهای رشد عملکردهای مختلفی دارند که از جمله ی آن می توان موارد زیرا را نام برد:

۱-ترمیم بافت از طریق افزایش ساخت کلاژن که پروتئین اصلی بافت های پیوندی انسان است.

۲- ترمیم بافت از طریق افزایش رشد و نمو سلول های بنیادی در محل و تبدیل آن ها به سلول های تاندونی

۳- ترمیم بافت از طریق افزایش عملکرد ژن های سازنده ی تاندون ها

۴- افزایش حرکت خون در منطقه که باعث محکم و انعطاف پذیر شدن غضروف می شود.

در نتیجه ی فرایندهای فوق می توان انتظار داشت تاندون ها، رباط ها، غضروف و عضلات آسیب دیده در منطقه ترمیم شوند. در واقع در درمان با PRP یا پلاسمای غنی از پلاکت سعی می شود از پتانسیل ترمیم خود بدن برای درمان آسیب ها استفاده شود و این پتانسل توسط فاکتورهای رشد تقویت گردد.

چه زمانی بهبودی توسط بیمار حس می شود؟

ممکن است در روزهای ابتدایی پس از درمان، از درد بیمار به میزان قابل توجهی کاسته  شود. به دلیل اینکه هر روز استقامت و قدرت محل آسیب دیده افزایش پیدا می کند، عملکرد کلی و عمکلرد حرکتی بیمار افزایش پیدا کرده و هر روز از شدت درد بیمار کاسته می شود.

معمولا بهبود وضعیت به صورت تدریجی در ۲ تا ۶ هفته ابتدایی پس از درمان توسط بیمار قابل تشخیص است. این افزایش تدریجی ممکن است در بعضی از بیماران بین ۶ تا ۹ ماه نیز ادامه پیدا کند. گاها در این دوره ی زمانی روند التیام آسیب در محل به کمک تکنیک های عکس برداری نیز قابل مشاهده است.

چه نوع آسیب هایی معمولا با کمک PRP درمان می شوند؟

۱– صدمات مزمن تاندون ها: بیشترین تاثیرات درمان با PRP در صدمات مزمن تاندون ها گزارش شده است. یک نمونه ی مهم از این صدمات، بیماری به نام بیماری آرنج تنیس بازان است که از صدمات بسیار شایع ناحیه خارجی آرنج محسوب می شود.

۲- صدمات حاد عضلات و رباط ها: درمان این صدمات که بیشتر به عنوان صدمات حاد ورزشی محسوب می شوند به کمک PRP بسیار مشهور است. کشیده شدن عضلات باسنی و رگ به رگ شدن زانو از این نوع صدمات ورزشی هستند که به خوبی به این درمان جواب مثبت می دهند. درمان با PRP می تواند روند التیام صدمات را به خوبی سرعت بخشد.

۳- جراحی: PRP برای کمک به التیام بافت در بعضی از انواع جراحی ها به کار گرفته شده است. اولین استفاده از این PRP به همراه جراحی ارتوپدی در ترمیم پارگی تاندون های روتاتور کاف بوده است. جراحی های ترمیم پارگی رباط های زانو بخصوص رباط متقاطع جلویی از دیگر جراحی هایی هستند که درمان با PRP در آن ها استفاده شده است.

۴- آرتروز زانو: بنظر میرسد کهPRP با افزایش حرکت خون در منطقه، باعث محکم و انعطاف پذیر شدن غضروف می شود. پژوهش ها برای بررسی اثربخشی درمان با PRP در بیماران آغاز شده است. در بعضی از مطالعات نتایج تزریق PRP بهتر ازدیگر تزریقات داخل مفصلی بوده است. نتایج درمان در این نوع آسیب ها برای اکثریت بیماران بسیار مثبت بوده است.

۵- شکستگی: در موارد محدودی PRP برای افزایش سرعت ترمیم استخوان شکسته بکار رفته است. اطلاعات اثربخشی درمان با این روش در حال تکمیل است.

چه قسمت هایی از بدن را می توان با PRP درمان کرد؟

درمان با PRP می تواند دوره ی مصدومیت ورزشکاران و نقاهت بیماران را در قسمت های مختلف بدن کاهش دهد. به علاوه احتمال آسیب دوباره و ریسک آسیب های جدی تر را که نیازمند جراحی هستند یا باعث ناتوانی دائمی می شوند، در همان قسمت ها کم می کند. گزارش های مختلفی از درمان موفق مشکلات زیر با PRP در نواحی مختلف بدن موجود است.

در مشکل های زیر از PRP به صورت موفق در روند درمان استفاده شده است:

در آسیب های شانه: التهاب زردپی روتاتور کاف (شکل ۸)، گیرافتادگی شانه، بورسیت و التهاب زردپی عضله ی دوسر

در آسیب های مچ و دست: سندروم دکوروان (شکل ۹)، تنوسینوویت، التهاب زردپی و پارگی های رباط

در آسیب­های آرنج: بیماری آرنج تنیس بازان (شکل۵ ) و بیماری آرنج گلف بازان

در آسیب­های مفصل ران: بیماری سندروم بند ایلیوتیبیال (سندروم ITB)، التهاب زردپی و بورسیت ماهیچه­ ایلیوپسواس، بورسیت تروکانتر بزرگ و اختلال مفصل خاجی- تهیگاهی

در آسیب­های زانو: آرتروز زانو  التهاب زردپی پتلار، پارگی جزئی یا رگ­ به­ رگ شدن رباط­های بزرگ زانو رباط­های جانبی داخلی و خارجی

 

در آسیب­های مچ پا و پا: التهاب تاندون آشیل، التهاب زردپی پرونیال، رگ­ به­ رگ شدن راجعه­ ی مچ پا و سایر التهاب­­ های زردپی­های پا و مچ پا


دکتر وحید عباسی

دکترای مدیکال- چهره شناسی و زیبایی شناسی مدیکال(کاسمتولوژی)

آدرس: شهر بهارستان، خ ایثار جنوبی، نبش البرز، مجتمع پزشکی پارس

تلفن هماهنگی: ۳۶۸۱۸۲۸۲-۰۳۱ و ۳۶۸۱۷۲۷۱- ۰۳۱

مشاوره با همراه: ۰۹۳۸۷۷۳۳۹۶۱ (۹ صبح الی ۱۲)

پاسخی بگذارید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *